POLEN IN PLAN ZUID

Caroline Ansink studeerde compositie bij Joep Straesser van 1983 tot 1988 en behaalde de Prijs voor Compositie in 1989. Hierna bezocht zij enige malen de Koreaanse componist Isang Yun voor advies. Sinds 2006 is zij, als eerste vrouw in Nederland, Hoofdvakdocent Compositie aan het conservatorium.
De laatste jaren werkt zij teruggetrokken op het platteland in Noord-Holland, voornamelijk in opdracht, als componist voor alle denkbare bezettingen. Muziek opvattend als communicatiemiddel streeft zij, in dienst van die expressiviteit, die aan woorden voorbij gaat, naar integratie van muziek uit alle tijden, windstreken, culturen en stijlen, zonder daarbij haar eigen positie (die van componist in het hektische Westen van Europa) uit het oog te verliezen. In 1992 werd de TV-documentaire van Agna Rudolph Ik componeer als mens, gewijd aan het werk van Catharina van Rennes en Caroline Ansink, door de NOS uitgezonden.
Caroline Ansink schrijft zowel kamermuziek als orkest- en koorcomposities. Haar werken worden uitgevoerd van het Amsterdamse Concertgebouw tot Carnegie Hall (New York) door onder andere het Nederlands Balletorkest, het Nederlands Studenten Kamerkoor, het Groot Omroepkoor, Abbie de Quant, het Clara Schumann Orchester, Jard van Nes, Liesbeth Hoppen, Emmy Verhey, Die Kölner Kurrende,  Marion van den Akker, Janice Jackson,  Godelieve Schrama, het Osiris Trio, Brisk, het Syrinx-  en het Aurelia Saxofoonkwartet. Zij schreef de muziek voor de kindervoorstelling Van Aap tot Zet met 26 dierengedichtjes van Mensje van Keulen, waarvan gedeeltes in het TV-programma Klokhuis werden uitgezonden.
Veel van haar werk drukt haar maatschappelijke betrokkenheid uit. Zij schuwt actuele thema’s of moderne tekstdichters niet.
Zij kreeg in 1985 de tweede prijs van de GEDOK Mannheim voor het strijkkwartet Shades of Silence (1984) en, eveneens van de GEDOK, in 1989 de eerste prijs voor Pyrrhus voor orgel (1988), waarvoor zij ook door Cappella Civica te Trieste bekroond werd (1988). Zij ontving de 3e prijs van de Association of Hungarian Musicians (1989) voor haar pianotrio Skopós. In 1990 werd haar de aanmoedigingsprijs van het Amsterdams Fonds voor de Kunst toegekend voor haar composities Night and Day voor orkest (1988) en Zeitenschrunde voor koor en ensemble (1989). De Washington International Competition (1990) gaf haar een eervolle vermelding voor Brezze voor strijkkwartet, waarvoor zij in 1992 ook een prijs ontving van de stad Chard in Somerset (Engeland). In 2008 ging haar opera De Onwankelbare zeer succesvol  in Utrecht in première. In 2012 volgde de bijzondere productie van Stuyvesant Zero, in opdracht van Opera Spanga.

Muziekpublicist Thea Derks sprak voor Cultuurpers met Caroline Ansink over haar compositie, zie http://www.cultureelpersbureau.nl/2015/04/veilig-uit-de-onderduik-maar-dan/ .